Lerares Natuurlijk Beter Zien methode

In de zomer van 2008 gebeurde het, mijn man reed op de camping met de auto over mijn bril die ik even in het gras had neergelegd. Helemaal vervormd, die kon ik echt niet meer op. De glazen waren nog heel, dus ik op de fiets naar de brillenwinkel. Ik vond een montuur waar mijn oude glazen in pasten, maar dat duurde wel drie uur, voordat de opticien de bril af had. Sjonge jonge, wat voelde ik me gehandicapt zo zonder bril. Alles was vaag, Eén grote mist. Om de tijd te doden ging ik kleren passen, maar ik moest boven de spiegel gaan staan om te zien hoe ik eruit zag en dan nog zag ik het niet goed. -3,25 en -2,75 had ik, zo slecht nou ook weer niet. Maar zo ervoer ik het wel.

Thuis gekomen ging ik me verdiepen in laseren, want het zou toch wel prettig zijn om van die bril af te komen. Hoe meer er mee bezig, hoe vervelender ik die bril vond. De pootjes die altijd drukten achter mijn oren, en de druk op mijn neusbrug, vieze glazen die nooit goed schoon werden, niks kunnen zien door beslagen of nat geregende glazen, vermoeide ogen. Lenzen heb ik in het verleden ook gedragen, maar daar kreeg ik altijd droge, pijnlijke ogen van. Maar dat laseren, nadat ik me daar uitgebreid in verdiept had, zag ik toch ook niet zitten.

Opeens dacht ik aan een boek dat ik zeker vijftien jaar geleden eens van iemand een poosje had geleend. “Zien zonder bril”. Ja, dat kan natuurlijk ook. Snel ging ik googelen op internet voor oefenkaarten en vond ik zelfs een ogenleraar,. Ik ging bij hem op les en het eerste wat me opviel was dat ik van dichtbij beter ging zien. Wat vreemd, ik dacht altijd dat ik dichtbij heel goed zag, maar ik ging veel meer kleur en diepte ervaren. Heel bijzonder was dat. Mijn broertje had in die tijd net een baby gekregen en toen ik die vast had was ik zo verrukt hoe mooi ik dat kleintje zag, en dacht eventjes treurig “zo heb ik mijn eigen kinderen als baby nooit gezien”. Gelukkig zie ik ze inmiddels wel in hun volle schoonheid.

Nadat het zicht dichtbij zo verbeterde, begon ik flitsen te zien van totale scherpte en diepte in de verte. Geweldig gevoel, het gebeurde steeds vaker en langer. Maar ik raakte ook steeds meer gefrustreerd dat het niet aanhield, het kwam en het ging. En door de frustratie werd ik gespannen en bleven de flitsen soms dagen weg. Niet dat ik weer zo slecht ging zien als in het begin, maar ik wilde altijd zo mooi zien.

Door met mijn ogen aan de gang te gaan is er bij mij een proces op gang gekomen van loslaten. Loslaten van spanning en stress en steeds meer gaan leven met de flow. Het gaat me steeds makkelijker af en ik kijk nu met een open blik naar de wereld. Een bril draag ik allang niet meer, buiten in het licht zie ik altijd goed, binnen bij slecht licht gaat het minder makkelijk, maar met daglichtlampen zie ik uitstekend. Computer en tv maak ik gebruik van een rasterbril om helemaal goed te kunnen zien.

Na die periode van frustratie ben ik mijn ogen echt gaan waarderen. Dat ze heel goed zelf kunnen zien, veel beter dan ik ooit deed met bril of lenzen. Ik ben mijn ogen en de mensen die me hierbij hebben geholpen heel dankbaar en hoop heel veel mensen te begeleiden in hun proces te weer helder en ontspannen deze wereld te kunnen zien.