Bershak Methode

Hoe je je oogspieren reactiveert en je ogen herpakt voor een scherper gezichtsvermogen

Door John Bershak — 12 januari 2008

Download – PDF engels, PDF nederlands

Inleiding

Deze pagina is opgedragen aan iedereen die op deze en andere gebruikersgroepen de tijd heeft genomen om het met mij oneens te zijn. Zonder jullie hulp had ik mijn ideeën nooit aangescherpt of in een format gegoten waar anderen baat bij hebben. Speciale dank ook aan Alex Eulenberg, die de website en discussiegroep onderhoudt en deze link aanbiedt. Maar bovenal is deze pagina opgedragen aan hen die serieus werk willen maken van het verbeteren van hun gezichtsvermogen en er niet alleen over praten, in het bijzonder degenen die al eerder zonder succes visuele therapie hebben geprobeerd. Geniet van de reis.

We hebben een nieuwe weg nodig

“In de oogheelkunde hebben theorieën, die vaak als feiten worden gepresenteerd, de waarheid verduisterd en het onderzoek meer dan honderd jaar aan banden gelegd.” — William H. Bates, 1920

Er bestaat geen twijfel over dat de oogzorgindustrie uitzonderlijk goed is in het onderzoeken van ogen en het aanmeten van brillen, contactlenzen of het uitvoeren van laserchirurgie. Bijna 60 procent van de Amerikaanse bevolking is inmiddels afhankelijk van een vorm van visuele correctie, en er is een miljardenindustrie ontstaan om aan deze behoefte te voldoen. Wat zij echter niet kunnen, is het gezichtsvermogen herstellen naar normaal. Ze kennen de weg niet en hebben de antwoorden niet. Voor hen is het een genetische aanleg en kun je er niets aan doen.

Zelfs in de online community voor visuele therapie horen we vaak dat er geen klinisch bewezen methodologie is om refractieafwijkingen te voorkomen of om te keren. De sceptici hebben gelijk. Mijn ervaring met de online community is dat succesverhalen zeldzaam zijn, behalve bij mensen met relatief lichte afwijkingen.

Wat we nodig hebben is een nieuw begrip, een nieuwe benadering die voor iedereen werkt, een helder pad naar succes en een theorie die verklaart waarom zovelen falen in hun pogingen om hun zicht te verbeteren.

De methodologie die hierna volgt bevat nieuwe informatie, nieuw begrip en een nieuwe benadering die ik elders nog niet heb gezien. Het identificeert het fundamentele instrument waarmee al je zichtverbetering tot stand zal komen. Zodra je dit instrument beheerst, heb je zelf de controle over hoe goed je zicht wordt en kun je je zicht door eigen inspanning corrigeren. Het opwindende is dat het niet alleen de belofte van verbeterd zicht inhoudt; ik geloof dat het de hoop biedt op volledig herstel van helder zicht voor de overgrote meerderheid van de mensen met functionele refractieafwijkingen.

Brildragers die al heel lang (en sinds hun kindertijd) een bril dragen, hebben hier het meeste baat bij. Zodra de verbetering inzet, is dat een transformerende en motiverende ervaring.

Deze nieuwe weg is gebaseerd op lessen uit het Vision for Life-programma (nu het Rebuild Your Vision-programma genoemd). Dat programma wordt verkocht als een eclectische verzameling oogoefeningen en ontspanningstechnieken. Ik ben het daarmee eens en raad het aan vanwege het uitstekende instructiemateriaal. Maar je zult deze nieuwe informatie en dit aanvullende begrip niet in dat programma vinden. Het verbaast mij dat zij blijven vasthouden aan de orthodoxe visie dat accommodatie uitsluitend via de ooglens verloopt. Het is juist deze orthodoxe visie die de effectiviteit van hun eigen methoden ondermijnt.

Ik kan niet genoeg benadrukken dat dit niet over accommodatie gaat. Het gaat over het herstellen van helder zicht door het verwijderen van de refractieafwijking uit het oog. Tenzij we losbreken uit het orthodoxe denken, is het onmogelijk om de juiste mindset voor succes te ontwikkelen.

Bates had gelijk

“Het onnodig onderwerpen van de ogen van de komende generatie aan de dominantie van glazen lenzen moet een absolute en kwaadaardige invloed hebben op de mentaliteit van elke natie met zwakke ogen.” — W. B. MacCracken, MD, Use Your Own Eyes, 1937

Met behulp van de retinoscoop kon dr. William H. Bates aantonen dat refractieafwijkingen worden veroorzaakt door misvormingen in de vorm van de oogbol. Hij koppelde een langgerekte oogbol aan bijziendheid (myopie), een verkorte oogbol aan verziendheid (hypermetropie) en een ovale oogbol aan astigmatisme (cilinderafwijking). Hij toonde aan dat de bron van deze misvormingen begint met mentale spanning, wat zich uit als fysieke spanning in de extraoculaire spieren (de buitenste oogspieren) rondom de ogen. Hij ontwikkelde talloze methoden om die spanning te elimineren, waardoor het oog zijn natuurlijke bolvorm terugkreeg en het zicht weer helder werd.

Helaas werd Bates door de gevestigde oogheelkunde afgewezen. Klinisch bewijs voor zijn technieken werd zonder verklaring terzijde geschoven. In plaats van de bron van het probleem (mentale spanning) aan te pakken, koos men voor de orthodoxe verklaring van accommodatie via de lens. De enige geboden oplossing was het plaatsen van corrigerende lenzen voor de misvormde ogen. Omdat dit vaak in de kindertijd begint, leidt dit tot een levenslange afhankelijkheid van brillen.

We leven nu in een heel andere wereld dan Bates. Zijn ontspanningstechnieken waren passend voor zijn tijd en zijn nog steeds belangrijk, maar ontspanning alleen is niet langer voldoende om een refractieafwijking op te heffen. De fout ligt niet bij Bates, maar bij de erfenis van 100 jaar grootschalig brildragen.

Waarom ontspanning alleen nu faalt

Stel dat iemand vroeger met wazig zicht bij Bates kwam. Bates paste direct ontspanningstechnieken toe, nam de spanning in de buitenste oogspieren weg, het oog werd weer perfect rond en het zicht was direct scherp.

Als we tegenwoordig echter wazig gaan zien, zetten we direct een bril op. Na jaren van afhankelijkheid van die glazen behouden de ogen hun misvormde vorm, los van en onafhankelijk van actuele spierspanning. Wat begon als tijdelijke spanning, is veranderd in een permanente structurele misvorming van de oogbol. De ogen hebben zich aangepast aan de bril en de oogspieren hebben zich aangepast aan de misvormde vorm van het oog, omdat de glazen het werk van hen overnemen.

Omdat deze misvorming inmiddels structureel is geworden en niet meer afhankelijk is van acute spierspanning, kunnen de ontspanningstechnieken van Bates de refractieafwijking niet meer corrigeren: er is simpelweg geen acute spierspanning om op te heffen. Spanning treedt pas weer op als het zicht verder verslechtert en er een sterkere sterkte nodig is. Zo begint de neerwaartse spiraal.

Het goede nieuws

“Hindoe-wijzen beschreven de wet, net als Hippocrates, die in 400 v.Chr. schreef: ‘Door het gelijke wordt de ziekte geproduceerd en door de toepassing van het gelijke wordt zij genezen.'” — Maesimund B. Panos en Jane Heimlich, Homeopathic Medicine at Home, 1980

Het goede nieuws is dat dezelfde spieren die de misvorming hebben veroorzaakt, ook kunnen worden gebruikt om de ogen weer bolvormig te maken en het zicht te herstellen. De methode die hier wordt gepresenteerd, vereist dat je de vrijwillige controle over de krachtige extraoculaire spieren terugkrijgt via specifieke oefeningen.

Deze oefeningen creëren een krachtige, massage-achtige actie op de ogen die de structurele starheid en stijfheid — die het oog in zijn misvormde staat houdt — doorbreekt. Dat zorgt ervoor dat de ogen weer naar hun natuurlijke bolvorm kunnen terugkeren zodra de spieren ontspannen, waardoor de ontspanningstechnieken van Bates pas écht effectief kunnen worden.

De spieren zijn na jaren van brildragen echter zo verzwakt en geatrofieerd dat ze deze taak niet direct aankunnen. Er is een stapsgewijze progressie nodig waarin je de buitenste oogspieren eerst reactiveert, vervolgens versterkt, en daarna pas gebruikt om de ogen te hervormen.

Sleutels tot succes

1. Geduld

We hebben er soms een heel leven over gedaan om een slecht gezichtsvermogen op te bouwen; dit is niet van de ene op de andere dag gecorrigeerd. Het is geen simpele kwestie van ‘spanning loslaten’, maar het geleidelijk fysiek herpakket krijgen van de oogbol. Je moet je ogen accepteren waar ze nu zijn. Mijn eigen richtlijnen zijn gebaseerd op een gemiddelde van -2 dioptrieën myopie, astigmatisme en 40 jaar afhankelijkheid van een bril (die begon in de derde klas). Mensen met zwaardere afwijkingen zullen er langer over doen.

2. Hard werken

Als je serieus bent, heb je twee keuzes: iets proberen wat moeilijk is, of iets proberen wat onmogelijk is. Proberen te herstellen via pure ontspanning is (bij permanent misvormde ogen) onmogelijk. Pas wanneer je begint met het moeilijke proces van het doorbreken van de structurele stijfheid in het oog, gaan de ontspanningstechnieken van Bates een rol spelen. Deze methode vereist dat je vecht voor elke millimeter vooruitgang op de Snellen-kaart. Er zijn geen wondermiddelen en geen kortere wegen.

Er heerst binnen de ‘vision therapy’-gemeenschap een sterke afkeer van het leveren van fysieke inspanning. Men gelooft dat inspanning verboden is. Door deze zelfopglegde beperking blokkeren ze hun eigen vooruitgang en activeren ze nooit de krachtige spieren die nodig zijn om het oog te herpakken.

3. Arrogantie (Zelfvertrouwen)

Als je deze methode volgt, word je de expert van je eigen ogen. Je zult ontdekken dat de reguliere oogzorgindustrie experts zijn in de ‘barbaarse’ praktijk van het plaatsen van corrigerende lenzen voor een misvormd oog, maar dat ze vrijwel niets weten over het herstellen van de normale functie. Ik vergelijk het dragen van brillen met de oude Chinese praktijk van het inbakeren van meisjesvoeten in veel te kleine schoentjes; het handicapt mensen op manieren die we nog nauwelijks begrijpen.

Veel van mijn uitspraken klinken arrogant. Dat doe ik met een reden. Wanneer je zicht verbetert, besef je dat je het juiste doet omdat het werkt. Dat geeft een gezonde dosis arrogantie — of zelfvertrouwen — waardoor je beseft dat je ‘hen’ niet meer nodig hebt. Dat werkt uiterst bevrijdend en motiverend.

Opmerking: Arrogantie is geen vrijbrief om dom te zijn. Raadpleeg bij twijfel of specifieke risicofactoren altijd een optometrist.

Reactivatie: De belangrijkste fase

“Wanneer we begrijpen hoe de vorm van de oogbol wordt gecontroleerd door de externe spieren, en hoe deze direct reageert op hun actie, is het gemakkelijk in te zien dat geen enkele refractietoestand, of deze nu normaal of abnormaal is, permanent kan zijn.” — William H. Bates, Perfect Sight Without Glasses, Hoofdstuk VII

Reactivatie is de allerbelangrijkste stap. Deze fase identificeert convergentie en divergentie (het naar binnen draaien en parallel/naar buiten richten van de ogen) als de motor achter álle vooruitgang. Het is het fundamentele instrument.

De specifieke oefening die dit mechanisme reactiveert is Three Cups (Drie Bekers). Deze oefening brengt een dynamische, massage-achtige actie op de gang die de structurele starheid doorbreekt.

Fundamenten van reactivatie

Bates ontdekte dat natuurlijk zicht gebaseerd is op ontspannen, continue beweging (shifting). Star staren beschadigt het zicht.

Mijn concept van convergentie/divergentie is hiermee niet in strijd. Iemand met normaal zicht heeft een perfect scherp beeld van dichtbij (convergentie) en in de verte (divergentie). Iemand met een bril kan dit ook, maar zodra de bril afgaat, blijft de richtingsfunctie van de ogen wel bestaan, maar is de scherpstelfunctie verloren gegaan.

Om de discussie simpel te houden: zie de rechte oogspieren (recti) als de spieren die de richting (het mikken) bepalen, en de schuine oogspieren (obliques) als de spieren die het scherpstellen (de focus) controleren. Bij een slecht zicht is de scherpstelfunctie van de schuine spieren door het brildragen uitgeschakeld; deze moet worden gereactiveerd.

Wanneer je convergeert en divergeert tijdens de Three Cups-oefening, ben je niet alleen je ogen aan het richten; je activeert een complex spiersysteem omdat je probeert het dubbelbeeld scherp te krijgen. Het is het actieve ‘proberen scherp te zien’ dat dit krachtige mechanisme wakker schudt. Na voldoende training kun je door bewuste spierinspanning het oog tijdelijk dwingen om weer een bolvorm aan te nemen, waardoor je scherp ziet. Pas als het oog permanent die bolvorm vasthoudt, is het natuurlijke, moeiteloze zicht hersteld.

De misleidende discussie over accommodatie

In de gangbare wetenschap wordt aangenomen dat het oog in rust scherpstelt op de verte, en dat dichtbij zien (accommodatie) gebeurt doordat de accommodatiespier (ciliary muscle) de ooglens boller maakt. Bates claimde daarentegen dat dichtbij zien gebeurt doordat de schuine oogspieren de oogbol samendrukken en dus langer maken.

Voor onze methode maakt het niet uit wie er gelijk heeft: accommodatie speelt geen enkele rol bij het verbeteren van je zicht. Waarom? Omdat accommodatie een onvrijwillige, autonome functie van het oog is waar we geen bewuste controle over hebben. Bovendien werkt de lensaccommodatie alleen binnen een heel klein bereik. Mensen met matige tot ernstige afwijkingen vallen ver buiten het bereik van de lens en kunnen hier niets mee.

In tegenstelling tot accommodatie staat convergentie/divergentie onder volledig bewuste, vrijwillige controle. En dat is waarom we dit gebruiken als onze primaire tool.

De praktijk van reactivatie: Three Cups

In deze fase gaat het nog niet om perfecte scherpte, maar om het wakker schudden van de ingeslapen spieren. Dit duurt meestal een week of drie. Je hebt een Three Cups-diagram nodig (een kaart met twee getekende bekers/cirkels naast elkaar) en een potlood.

1. Convergentie (Naar binnen richten): Hou het diagram op ooghoogte op 30 tot 60 centimeter afstand. Houd een potlood tussen je ogen en het diagram. Kijk naar de punt van het potlood. In je ooghoeken zie je nu een ‘derde beker’ verschijnen op het diagram. Verplaats je aandacht van het potlood naar die middelste, derde beker. Als je de derde beker stabiel ziet, haal je het potlood langzaam weg. Het doel is om na één week de derde beker direct te kunnen oproepen door je ogen bewust iets naar binnen te richten.
2. Divergentie (Parallel/naar buiten richten): Houd het diagram op dezelfde afstand, maar kijk óver het diagram heen naar een object in de verre verte. Terwijl je ogen ontspannen, zie je onder je gezichtsveld weer een derde beker verschijnen. Verschuif je aandacht naar deze derde beker, die er nu driedimensionaal (maar in omgekeerde diepte) uitziet. Het doel is om dit na de tweede week zonder hulp van een ver object te kunnen.
3. Afwisselen (De Oogmassage): In de derde week wissel je vloeiend af tussen het convergente en divergente beeld, zonder hulpmiddelen. Dit activeert de diepe spierlaag. Zelf ervaar ik dit als een ‘trekken’ aan de achterkant van het oog bij convergentie, en een ‘naar voren duwen’ aan de voorkant van het oog bij divergentie. Dit is de fysieke manipulatie van de oogbol.

Afstand vergroten (De spieren voelen):

Als je de spieren nog niet voelt werken, hang het diagram dan op een raam op ooghoogte. Roep het convergente beeld op en loop langzaam achteruit tot je het beeld verliest. Doe hetzelfde met het divergente beeld (waarbij je door het glas naar een object buiten kijkt). Dit daagt de spieren uit buiten hun comfortzone en dwingt ze om kracht te zetten.

Versterking: De moeilijkste fase

Na drie weken zijn de spieren gereactiveerd, maar je zicht is waarschijnlijk nog niet spectaculair verbeterd. Dat komt omdat de spieren nu wel ‘aan’ staan, maar nog geen kracht hebben. Kracht opbouwen doe je door het gevoel van convergentie/divergentie over te dragen op andere oogoefeningen.

Spierversterking komt door het vergroten van de afstand. Een grotere afstand vereist een groter dynamisch bereik van de oogspieren, wat zorgt voor een krachtigere massage-actie en een sterkere vervorming van het oog richting de ideale bolvorm. Dit creëert een positieve feedbackloop.

Belangrijke regel: Blijf nooit op een bepaalde afstand hangen tot je de letters perfect scherp ziet. Zodra je merkt dat het iets makkelijker gaat, stap je verder naar achteren, zelfs als de letters daar weer wazig zijn. Kracht en structuur doorbreken zijn nu belangrijker dan directe scherpte.

Oefening: In and Outs (De belangrijkste krachttraining)

Bates adviseerde al te wisselen tussen een kaart dichtbij en een kaart op 3 tot 6 meter afstand. In het Vision for Life-programma doet men dit door simpelweg snel te kijken van een kleine letter op een handkaart naar een grote letter op de muurkaart (Snellen-kaart).

Mijn methode tilt dit naar een hoger niveau door de Three Cups-vaardigheid hierop toe te passen. De volgorde waarin ik een letterpaar bekijk is als volgt:

1. Converteer op de nabije letter.
2. Converteer op de verre letter (op de Snellen-kaart).
3. Divergeer op de nabije letter.
4. Divergeer op de verre letter.

Je bekijkt elke letter dus twee keer: één keer met de actieve spierspanning van convergentie (het ‘trekken’ aan de achterkant) en één keer met divergentie (het ‘duwen’ aan de voorkant).

Je moet deze oefening uitvoeren met het rechteroog apart, het linkeroog apart, en dan met beide ogen samen (gebruik hiervoor een ooglapje). Hoewel convergentie/divergentie puur taalkundig gezien een functie is van twee ogen, gaat het hier om het isoleren van de scherpstelfunctie van de schuine oogspieren. Omdat je weet hoe dat voelt, kun je die spieren ook met één oog tegelijk aansturen. Dit is essentieel als één oog zwakker is dan het andere.

Oefening: String Beads (Kralenkoord)

Maak zelf een kralenkoord: een touw van ongeveer 2,5 meter lang met 10 rode kralen die op gelijke afstand van elkaar zijn geregen. Bevestig het uiteinde aan de muur of de vloer en houd het andere uiteinde tegen het puntje van je neus.

Kijk naar de eerste kraal, dan de volgende, enzovoort, tot het einde en weer terug. Normaal gesproken zie je het touw in een ‘V’-vorm of ‘X’-vorm lopen. Maak deze oefening effectiever door op elke kraal eerst te convergeren en dan te divergeren alvorens door te gaan naar de volgende kraal.

Hervorming (Reshaping): De weg naar moeiteloos zicht

“De schuine oogspieren zijn de accommodatiespieren; de rechte oogspieren zijn betrokken bij de productie van verziendheid en astigmatisme.” — William H. Bates, Perfect Sight Without Glasses, Hoofdstuk IV

In de versterkingsfase kun je door actieve spierkracht de Snellen-kaart tijdelijk scherp trekken, maar zodra de oefensessie voorbij is, ‘knapt’ het oog direct terug in zijn oude, misvormde ruststand.

Het doel van deze therapie is echter normaal, natuurlijk en moeiteloos zicht. Dit gebeurt pas in de hervormingsfase, wanneer de structurele stijfheid definitief is afgebroken en het oog permanent bolvormig blijft. In deze fase voeg je geen fundamenteel nieuwe oefeningen toe, maar de manier waarop je ze uitvoert verandert: de spieren zijn nu zo sterk dat ze een diepe, structurele impact hebben.

Twee principes bij stagnatie:

1. Als iets nog steeds moeilijk is: leg daar de nadruk op, dan verbetert het. Als iets heel makkelijk is geworden, hoef je het waarschijnlijk niet meer te doen.
2. Als je keihard werkt maar niet verbetert, doe dan iets anders. Pas de oefeningen aan je specifieke zwaktes aan.

Mijn doorbraak en het probleem met astigmatisme

Na zes maanden hard werken kon ik de 20:20-lijn op de Snellen-kaart lezen op 6 meter afstand tijdens de oefening, maar daarna werd alles direct weer wazig. Ik nam een week rust. Toen ik daarna terugkeerde naar de oefeningen, ervoer ik een ongekend krachtige, diepe massage-actie in mijn ogen. Mijn spieren waren uitgerust en eindelijk sterk genoeg om de structurele stijfheid écht aan te pakken. Ik was de hervormingsfase binnengestapt.

Mijn algemene zicht verbeterde flink en ik mocht zelfs de brilrestrictie van mijn rijbewijs laten halen. De optometrist vertelde me dat mijn refractieafwijking nu ‘plano’ (0) was qua sfeer, en dat al mijn resterende afwijking puur te wijten was aan astigmatisme (cilinder).

Ik bleef echter stug doorgaan met de In and Outs-oefening, maar boekte geen vooruitgang meer. Waarom? De In and Outs trainen voornamelijk de schuine oogspieren, die verantwoordelijk zijn voor de lengte van het oog (myopie/hypermetropie). Maar deze oefening is uiterst inefficiënt voor het corrigeren van een ovale oogbol (astigmatisme). Ik sloeg met een theelepel op een spoorstaaf. Voor astigmatisme zijn rotatie-oefeningen in combinatie met convergentie/divergentie de juiste tool.

Rotatie-oefeningen voor de correctie van astigmatisme

Door convergentie en divergentie toe te voegen aan draaiende bewegingen, verander je simpele ontspanningsoefeningen in krachtige wapens tegen een cilinderafwijking.

1. Three Cups Rotaties: Houd het Three Cups-diagram op 30-60 cm afstand. Roep het convergente beeld op en begin kleine cirkels te draaien met je hoofd en nek. Maak de cirkels groter tot aan de randen van je perifere blikveld, terwijl je het convergente beeld stabiel houdt. Herhaal dit met het divergente beeld.
2. Maximale Oogrotaties (Zonder kaart): Kijk naar de uiterste rand van je gezichtsveld (boven, onder, links of rechts) en fixeer op een ver object via convergentie. Draai je ogen nu in een zo groot mogelijke cirkel (met de klok mee en tegen de klok in) terwijl je de ogen dwingt in de convergente staat te blijven. Voel hoe de spieren over de hele boog moeten werken. Herhaal dit in de divergente staat.
3. Perifere Nabij-Rotaties: Neem de handkaart op 30-60 cm. Fixeer een letter via convergentie. Draai grote cirkels met je hoofd en nek. Let goed op waar in de cirkel het beeld wazig wordt of wegglijdt. Geef die specifieke ‘zwakke plekken’ extra aandacht door er met een soort penseelbeweging overheen te gaan, of er lokaal te convergeren/divergeren. Herhaal met divergentie.
4. Perifere Afstands-Rotaties: Doe exact hetzelfde als hierboven, maar fixeer nu op een verre letter op de Snellen-kaart. Dit is de moeilijkste variant voor bijzienden.

Veelgestelde vragen (FAQ)

Is er een einde aan de versterkingsfase?

Ja. In het begin schiet het oog na het oefenen direct terug in de oude vorm. Maar naarmate je de hervormingsfase nadert, blijft de scherpte langer hangen. Dit is het moment om je bril in het dagelijks leven steeds vaker af te zetten.

Hoe lang duurt het?

Ik zag pas na 5 maanden voor het eerst iets wat leek op echt helder zicht buiten de oefeningen om. Ik begon op een afstand van slechts 1,8 meter (6 feet) met het lezen van de 20:50 en 20:60 lijnen op de Snellen-kaart. Na 4 maanden las ik de 20:30 lijn op een afstand van 5,2 meter (17 feet). Binnen 6 maanden was naar schatting 80 procent van mijn refractieafwijking gecorrigeerd.

Hoe zit het met een ‘zwakkere’ bril (Reduced Prescriptions)?

Mensen met een zeer sterke afwijking (bijv. -6, -8 of -10) doen er goed aan de oefeningen in het begin te doen met een bril die 1 of 2 dioptrieën zwakker is dan hun normale sterkte. Zo breek je de berg op in behapbare stukken en werk je telkens aan het corrigeren van 1 à 2 dioptrieën tegelijk. Probeer zodra het kan zonder bril te oefenen.

Hoe zit het met een tussenbril (Intermediate Prescriptions)?

Als je snel vooruitgang boekt, verandert je zicht continu. Dit is een probleem bij de opticien/optometrist: tijdens een oogmeting zoekt het oog direct zijn meest ontspannen (en dus misvormde) staat op. De meting zal daarom vaak je oude, sterke recept aangeven, terwijl je op de Snellen-kaart al enorme winst boekt.

De beste oplossing is om je oude bril zo lang mogelijk te blijven dragen tijdens dagelijkse activiteiten (je zult merken dat je er ineens haarscherp doorheen kijkt), of oude, minder sterke brillen op te duiken.

Moet ik mijn bril helemaal afzetten in het dagelijks leven?

Sommige mensen zweren erbij om hun bril direct permanent af te zetten, in de hoop dat ontspanning het werk doet. Dit is onpraktisch en onproductief. Je loopt dan alleen maar de hele dag met wazig zicht rond. Zolang de structurele stijfheid van de oogbol niet met krachtige spierarbeid is doorbroken, maakt het dragen of niet-dragen van je bril gedurende de dag feitelijk weinig uit voor het herstelproces. Pas als je zicht structureel verbetert, bouw je de afhankelijkheid logischerwijs af.

Is dit geschikt voor jou?

Het permanent hervormen van de oogbol is de enige échte hoop voor mensen met permanente en ernstige refractieafwijkingen. Vraag jezelf niet af: “Is dit mogelijk?” De juiste vraag is: “Is dit mogelijk voor mij?”

Je succes hangt volledig af van jezelf. Wil je écht dolgraag van die brillen of lenzen af? Ben je arrogant genoeg, boos genoeg en koppig genoeg om dit te laten slagen? Haat je het dragen van een bril al je hele leven? Gebruik die energie. Ben je boos dat je waarschijnlijk als kind nooit een bril had hoeven dragen als men toen anders had gehandeld? Gebruik dat.

Je hebt alle motivatie nodig die je kunt krijgen, want dit is een zwaar en intensief proces.

“Het is een feit dat de mens, behalve in zeldzame gevallen, geen redenerend wezen is. Hij wordt gedomineerd door autoriteit, en wanneer de feiten niet in overeenstemming zijn met de visie die door de autoriteit wordt opgelegd, dan is dat des te erger voor de feiten.” — William H. Bates, Perfect Sight Without Glasses (de allerlaatste alinea).